Dree Mösche stunge aan de Stroot
henger e Pead, treck en de Soot.
Se hodde vör Honger ärje Nuet
un kieke noo e Stöckske Bruet.

Do leet dat Pead, denne te Jevalle,
henge eruut düschtesch jet valle...
Die Mösche hodde dat jesenn
un jeede wollt de ieschte senn.

Dröm juav et Krach un völl Radau.
Do seit dat Pead, denn et wuer schlau:
"Wenn ör mesch nuu net lott minn Roh,
maak esch vör hüüt der Laade too...!"